Изоҳли луғат
· яна 1 та луғатда
сфт. 1. Аниқловчи сўз билан қўлланиб, шу сўз англатган ҳолатдаги қоринга эгаликни билдиради (
Қишлоқнинг кажава қоринли, юм-юмалоқ оқсоқоли иссиқдан ҳарсиллаб-гурсиллаб етиб келди. — Ойбек, Навоий
бир ҳовуч тамаки олиб, уни гулхан олдида турган кенг қоринли хива чилимининг сархонасига босди. — С. Айний, Қуллар
2. айн. Қориндор.
63 ёшда, серсоқол, гавдали шўхтабиат, қоринли бир киши бўлиб, юртнинг қозикалонидир. — Ҳамза, Майсаранинг иши