fl. 1. Koʻp qon yoʻqotib, qonsizlanib zaiflashmoq.
Uning koʻz oʻngidan butun olam yoʻqolib, faqat ikki narsa qoldi: qonsirab oqarishgan dudoq, doka bilan bogʻlangan tomoq. — A. Qahhor, Xotinlar
2. Qon toʻkishni qoʻmsamoq, qonga tashna boʻlmoq.
Qonsiragan xanjarini beliga osib, oyboltasini koʻtargan jallod qushbegining hukmiga muntazir edi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar
Azim qonsirab yotgan yirtqich koʻzlarini pilpillatdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha