sft. 1. Yoqimsiz hid tarqatadigan; sassiq, badboʻy.
Qoʻlansa hid.
Ming-boshi yaktak barlarini ochib tashlab, yelpina boshladi. Semiz badanidan qoʻlansa ter hidi anqir edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. Badboʻy hid.
Yoʻlchi quruq namatga yotib, ustiga koʻrpacha yopdi. Koʻrpachadan zax hidi bilan ot shiptirining qoʻlansasi dimoqqa urdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Badboʻy hidli.
Bu xona ham nimqorongʻi va qoʻlansa edi. — Yoshlik
4. koʻchma Qoʻpol; yoqimsiz (gap, muomala haqida).
Muncha ham qoʻlansa odam ekansiz. Doʻqini qarang-a! — B. Rahmonov, Yurak sirlari
Yursa ham, tursa ham, xayolida uning [Qodirqulning] qoʻlansa gapi — A. Muhiddin, Inson qalbi otash