ot 1. Diniy eʼtiqodlarga koʻra, goʻyo bu dunyo tugagach, u dunyoda hamma tirilib, soʻroqqa toʻplanadigan kun; oxirat, mahshar.
Afandim, kim qurbonlikka qoʻy soʻysa, qiyomat kuni qil koʻprikdan oʻsha qoʻyni minib oʻtar emish, shu rostmi? — Latifalar
Agarda haqqingizni olmasangiz, men bir keksa odamni qiyomatgacha qiynagan boʻlasiz, oling, inim. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. koʻchma Qiy-chuv, toʻpolon, ur-yiqit; janjal.
Ertalab koʻcha qoʻqqisdan qiy-chuv, qiyomat boʻlib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Aylanay, sizlarning qoralaringizni koʻrishi bilan: Raisga Jalil oʻlgur yetkazgan. Boʻlmasa, nega kelyapti? deb qildi qiyomatni. — S. Anorboyev, Oqsoy
Mana endi nima boʻldi. Hali eshikdan kirishim bilan kelin qiyomat koʻtaradi. — Oydin, Kelin oʻgʻil tugʻibdi
3. koʻchma s.t. Juda ajoyib, kishi qoyil qoladigan.
Qiyomat etik,
Oʻzbekiston oqsoqoli Yoʻldosh ota bilan Usmon Yusupov ham shu yerda [bosh toʻgʻonda] edilar. Koʻp uchastkalardan odam yigʻilgan, qiyomat bazm boʻldi. — Gʻ. Gʻulom, Hamidni eslab
- Qiyomati qarz
- Qiyomatda Hech qachon; oxiratda, oʻlganda. Qarzingni undan qiyomatda ham ololmaysan. Qirqida qoʻliga soz olgan, qiyomatda qulogʻini burar. — Maqol
- Qiyomatdan qiyin Nihoyatda qiyin, juda ham qiyin. Uni koʻndirish qiyomatdan qiyin.Ayniqsa, Toʻlqinning uxlashi qiyomatdan qiyin, koʻzi uyquda boʻlsa ham, tili tinmaydi. — H. Gʻulom, Mashʼal