от 1. Умуман, қийналиш, қийноқ келтирадиган (туғдирадиган) ҳолат; қийинлик.
Яраланган Қодир қийинчилик билан ўрнидан турди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
Дастлаб, отангга бор, онангга бор, қабилидаги бирмунча қийинчиликлар содир бўлган эса-да, кейинчалик ишлар юришиб кетди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон
[Ёʻлчи] Қоратойга ёʻлиқди, қийинчилик билан бир аравани байлашди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Ишга халал берадиган, уни қийинлаштирадиган нарса ёки ҳолат; монелик, тўсиқ, ғов, қийинлик.
Унгур ичкарилашган сари қийинчиликлар туғдириб борди. Уч қулоч илгарилаш билан унгур ичи анча қоронғилашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Улар ўзларининг кучли иродалари, курашлари билан ўз ёʻлларида тўғоноқ бўлган қийинчиликларни енгиб ўта оладиган кишилардир. — С. Сиёев, Ёруғлик
3. Машаққат; азоб-уқубат.
У отасидан йигирма ёшда қолиб, укаларини қийинчилик билан боққан. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Қанчадан-қанча қийинчиликлар билан уни ўқитиб, олий маълумот олишига имкон берган ота-онасидан умр бўйи миннатдор бўлиб яшади. — Саодат
4. Оғир моддий аҳвол, қаттиқчилик, оғирчилик.
Қийинчилик билан ўсган бола.
Ҳаммаларининг гаплари, айланиб келиб, тобора авж олаётган қимматчилик ва қийинчилик устида тўхталар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи