от 1. Қисиқ ёки сузук (кўз ҳақида).
Бели бурма камзулининг ичида баланд кўкси бетоқат тўлқинланиб, қийғоч кўзларида олов ёнарди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
2. Нафис қия тушган (қош ҳақида).
[Фотограф] Обективни., хушрўй, қийғоч қош қизга қаратди. — Газетадан
3. айн. Қия, қияма.
[Ҳасанали] Даричани нариги уйдан Караганда киши кўринмаслик қилиб қийғоч очди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
[Онахон] Икки кўлини палтосининг қийғоч чўнтагига солиб ерга тикилди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
Қоп-қора чайир юзидан, иягидан қийғоч кетган пичоқ изидан, айёр кўзларидан ёш боши билан кўпни кўрганлиги билиниб турарди. — А. Мухтор, Туғилиш
- Қўзини қийғоч қилмоқ Кўзини қисиб ёки сузиб қарамоқ. — Вой, менга қара, — деди Шодимат, кўзларини қийғоч қилиб, қошини чимириб. — А. Муҳиддин, Ошналар
- Қийғоч қарамоқ (ёки боқмоқ) Муздек сойга тўш уриб, Узоқ учар қалдирғоч. Гоҳ қилиб баланд парвоз, Пастга боқади қийғоч. — Ғайратий