от 1. Қават-қават ёки қатлам-қатлам нарсаларнинг хар бир қавати, қатлами.
Тўрт қат букланган кўрпача.
Азмиддин бир варақ қоғоздаги бир неча қат букланган хатни олиб, чироқ шуъласига тутиб, кўздан кечирди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Имонимни асрайман десанг, бу ерлардан бош олиб кетиш керак. Бўлмаса, етти қат ер тагида ёниб турган дўзахда қовуриласан. — С. Анорбоев, Оқсой
2. Тахланган, букланган нарсаларнинг ораси.
Кўрпанинг қати.
Ҳожимат бел-боғининг қатидан қоғоз чиқазиб ташлади. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Меҳри опа биринчи конвертни очди Иккинчисини очди-ю, хатнинг қатидаги расмга кўзи тушиши билан тўхтаб, унга тикилиб қолди. — Р. Файзий, Она.
3. Маълум қалинликдаги ёйиқ нарсалар қатлами, қават.
Бир бечоранинг чеккан хўрлигини ўйлаб, ҳар куни бир қат этдан тушаман. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Мана, мен геолог, неча йилдирки, Тинмай ўргана-ман тупроқ қатини. — Зулфия.
4. кам қўлл. Саҳифа, варақ.
Варақланар етимликнинг дафтарин қати. — Ғ, Ғулом
5. кам қўлл. айн. Қатор 1.
6. Марта, карра, қатла.
Бироқ унинг ташвиши икки қат ошди — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Айниқса, кейинги пайтларда иш чалкашиб, ўн қат оғирлашиб кетди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.
Нега, кўнглим, бўлдинг бетоқат? Тинчман, дедим сенга неча қат. — Миртемир.
- Қат этмоқ с. т. айн. қатъ этмоқ (ъ).