Қидирув

фл. Қаламоқ феълининг мажҳул нисбати.

кам қўлл. Бетайин, дайди (шахс ҳақида).

— Бугун ҳам уйга келмабди, қаланғи, — деб ромни қаттиқ бир муштлади-ю, гандираклаб жўнади. — С. Сиёев, Ёруғлик

от 1. Диний ғазаллар ўқиб, мусулмон динини тарғиб қилиб дарбадар кезувчи, таркидунё қилган, гўшанишинликка берилган суфий.

Чойхонада узун бўйли, узун кулоҳли қаландар кўзларини юмиб, янгроқ овозини баланд қўйиб, Машрабдан ғазаллар ўқийди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Дунёдан воз кечган, таркидунё қилган киши; зоҳид.

Бизлар ҳозир юрт устида қаландар, Бемакон, бенаво бўлган дарбадар. — Ширин билан Шакар

3. Ўзбек халқ куйларидан бирининг номи.

4. Қаландар (эркаклар исми).

в to rely on smb.'s support (help)

страд. и возвр. от ishqalamoq 1. тереться

2. приставать

sich trüben, trübe werden