ot 1. Ulovsiz, oʻz oyogʻi bilan; yayov.
Odamlar nimagadir tramvay-trolleybusga oʻtirmay, toʻda-toʻda boʻlib, piyoda ketishyapti. — Oʻ. Hoshimov, Qalbinga quloq sol
Hoji ota karvonboshi bilan koʻrishib, Roʻzioxunboy bogʻining nihoyasigacha otning chilviridan ushlab, piyoda yurdi. — Yoshlik
2. sft. Ot-ulovga ega boʻlmagan, yayov yuradigan.
Samolyotlardan soʻng tanklar hujumga kirdi. Uning orqasidan piyoda rotalar qoʻzgʻaldi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Shu choq qishloqning kun botish tomonidan baland ura ovozi eshitildi va qishloqqa moʻr-malaxday yopirilib kelayotgan piyoda askarlar koʻrindi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
3. ot harb. (asosan koʻpl. shaklida) Yayov jang qilish uchun belgilangan qoʻshin turi.
Otliqlar ketidan piyodalar ham yugurib ketishdi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik
Gulduros bilan kelayotgan tanklar orqasidan piyodalar yugurdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
4. Ot Shaxmat oʻyinida: eng kuchsiz dona.
Oʻyin bilmasang, piyodani sur. — Maqol
[Muxtorjon] Saidiyga endi javob beraman deb turganda, Mirza Muhiddin bir piyoda surish bilan uning ilgarigi holatda qoldirdi. — A. Qahhor, Sarob
Trotuar — piyodalar yuradigan yoʻlka.
- Piyoda oʻchoq 1. Oshxonada boshqa oʻchoqlardan alohida qurilgan oʻchoq, shuningdek, ochiq hovlidagi alohida oʻchoq;