ot 1. bot. Janub togʻlarida oʻsadigan past boʻyli, yongʻoqmevali daraxt yoki buta.
Tabiatning mehri bilan yasalgan koʻm-koʻk archazorlar va togʻ ariqlaridagi jarlar yoqasida saf tortgan pista zumraddek tovlanib, koʻzni qamashtirar edi. — Tuygʻun, Shoir haqida haqiqatlar
2. Shu daraxtning qattiq qobiqli mevasi.
Odam odam bilan, Pista bodom bilan. — Maqol
Lekin pista, bodom, mayiz, jiydani koʻrib, tarvuzim qoʻltigʻimdan tushdi. — F. Musajonov, Himmat
Ana shirinlik, mana shirinlik, deb murabbo-yu nisholda, pista-yu magʻiz, qand-qurs, yana allanimalarni hech surishtirmasdan, aralash-quralashiga pok-pokiza tushiraveribdi. — N. Maqsudiy, Mechkay eshon
3. s. t. Kungaboqarning xom yoki qovurilgan urugʻi.
Bir vaqtlar eri urushda oʻlgan xotin shu tosh ustida oʻtirib, pista sotardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Xandon pista Jigar-u buyrak, dumba yogʻdan tayyorlangan qoʻshaloq parmuda somsalar, xushboʻy murabbolar, Beshkaramning anori-yu, Fayziobodning tilyorar qovunlari, xandon pista, mayizlarning eng tozalari, yaxna goʻsht — Yoshlik
- Pista dahan Ogʻzi pistaga oʻxshash kichik va kelishgan. [Xolmat:] Obi ravon pista dahan, nozik ado, pari jahon, yaʼni ism shariflari — Jamilaxon. Hamza, Boy ila xizmatchi
- Pista koʻmir Keyin pista koʻmir soʻrab kirganimda, biram besaranjom ediki oʻtinxonalari. — S. Zunnunova, Olov
- Pista poʻchoqqa jo qilmoq (yoki joylamoq) Gap bilan ogʻiz ochdirmay, bir burchakka tiqib qoʻymoq.