от 1. Парчаланган нарсанинг бир қисми; бўлак, парча.
Пора бўлмоқ. Пора қилмоқ.
Қудрат, тахта пораси устида ҳушсиз қолган Фарҳоддай, ўз ихтиёрини унга бериб ожиз қолди. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз
Бургут уни чангалга олиб, Мушук жағин қилибди пора. — Я, Қурбон
Ўсма қўйдинг-му қошингга, Бунчалар ҳам қорадур, Билмадим, бу қошларингдан Қанча диллар порадир. — Э. Воҳидов, Ёшлик девони
Сенинг юрагингда лахта-лахта қон, Сийнанг нималардан бўлмаган пора. — А. Орипов, Йиллар армони
2. эск. кт. Тўда, тўп, гуруҳ.
Мен бир пора йигитларни олиб, ёвнинг орқасига ўта билдим. — Ойбек, Навоий
3. эск. кт. Асарнинг тугал қисмларидан бири; қисм, бўлим; боб.
Ўттиз пора қуръонни ёд олмоқ.