fl. 1. Nazardan, biror kishi yoki narsadan yashirmoq, berkitmoq.
Mashinani yomgʻirdan panalamoq.
2. Oʻzini panaga olmoq, biror narsa panasiga olmoq, orqasiga yashirinmoq.
Biron tayinli xulosaga kelolmagach, panalab, maslahatgoʻyi Azimboyvachchaning qoʻrgʻoniga joʻnadi. — S. Ahmad, Hukm
Sherbek yoʻgʻon, uchi kavak tolni panalab toʻxtadi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Oʻrmonni panalab yurib, nemislarga duch kelishdi. — Sharq yulduzi
3. Toʻsib, bekitib turmoq.
Maʼsumaoyni panalab turgan qizcha qizil sochidagi bantini shoshiltirib tuzatdi-da, oldinga chiqdi. — N. Safarov, Tanlangan asarlar