По запросу «Oriyatsizlik» — результатов: 6
n shamelessness, impudence, insolence
ot 1. Or-nomus; izzati nafs.
Oriyating boʻlsa, sen ham dalaga chiq, kuchingni ketmonda koʻrsat, men seni mard bilay. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Yosh emasmi, birdan uning oriyati qoʻzgʻaldi, Shartta pastga tushdi u ham, U ham yayov yoʻl oldi. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Uyat, sharm; or.
Boylar yetimchani choʻri qilishgani ham oriyat qiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. sft. esk. Asli oʻziniki boʻlmagan, birovdan vaqtincha soʻrab olingan.
Oriyat tun.
Masalan, Sarimsoq, unga yerni hukumat bergan. Oriyat yer. — A. Qahhor, Sarob
sft. Or-nomusni biladigan, oʻz obroʻyini qadrlaydigan; nomusli.
Oriyatli odam.
Akbarali oriyati odam! Qasd olmay qoʻymaydi. — S. Ahmad, Ufq
ot ayn. Oriyatchan.
sft. Or-nomusni bilmaydigan, oʻz obroʻyini qadrlamaydigan; nomussiz, orsiz.
Oriyatsiz odam.
beorlik Uyatsizlik, hayosizlik, bezbetlik; oriyatsizlik. Boʻgʻoz sichqonning koʻzlaridagi hadik oʻrnini sovuq beorlik egalladi. Sharq yulduzi Beorlarga xos xatti-harakat,
