«Oriyatsiz» boʻyicha 9 ta natija
sft. Or-nomusni bilmaydigan, oʻz obroʻyini qadrlamaydigan; nomussiz, orsiz.
Oriyatsiz odam.
ot 1. Or-nomus; izzati nafs.
Oriyating boʻlsa, sen ham dalaga chiq, kuchingni ketmonda koʻrsat, men seni mard bilay. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Yosh emasmi, birdan uning oriyati qoʻzgʻaldi, Shartta pastga tushdi u ham, U ham yayov yoʻl oldi. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Uyat, sharm; or.
Boylar yetimchani choʻri qilishgani ham oriyat qiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. sft. esk. Asli oʻziniki boʻlmagan, birovdan vaqtincha soʻrab olingan.
Oriyat tun.
Masalan, Sarimsoq, unga yerni hukumat bergan. Oriyat yer. — A. Qahhor, Sarob
n shamelessness, impudence, insolence
sft. Or-nomusni biladigan, oʻz obroʻyini qadrlaydigan; nomusli.
Oriyatli odam.
Akbarali oriyati odam! Qasd olmay qoʻymaydi. — S. Ahmad, Ufq
ot ayn. Oriyatchan.
qarang oriyatsiz
orsiz Beor, oriyatsiz, ori yoʻq. Orsiz odamdan qoch. Maqol
nomussiz Oriyati, diyonati, vijdoni yoʻq; oriyatsiz, vijdonsiz. Nomussiz yurmakdan nomusli oʻlmak afzal. Maqol Uyati yoʻq, uyat-andishani bilmaydigan; sharmsiz, behayo. [
o‘rmala Yurmoq (hasharotlar haqida). Qoʻngʻiz oʻrmalaydi. Qirqoyoq oʻrmalab ketmoqda. Dahadan turgan qurtlar barg qidirib oʻrmalamoqda. Adirda bir chumoli Oʻrmalasa, u bo
