ot Ishning oʻngdan kelishi, ilgari bosishi; baxt, tole.
Omadingiz baland. Har yigitga bir omad. — Maqol
Ishning omadi —oʻz vaqti. — Maqol
Ehhe, ish katta-ku! Omad tilayman, choʻtaldan choʻzasiz-da! — Oybek, Tanlangan asarlar
Buni omad deydilar: ham ish undiribsan, ham tomosha qilibsan. — Oybek, O.v. shabadalar.
- Omad qushi
- Omadi gap Men omadi gapni aytibman, oʻrtoq Samandarov, albatta, meni bilmaydilar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari— Janobi oliy va sizning davlatingiz hammasi meniki, nega xafa boʻlayin, gapning omadini aytdim-da, — dedi Oʻrmon polvon. — S. Ayniy, Qullar
- Omad(i) kelmoq (yoki yurishmoq) Ishi oʻngidan kelmoq, baxti kelmoq, yurishmoq. Roʻziqulning omadi kelib, choʻntagi xoʻppaya boshladi. — Gʻayratiy, Dovdirash
- Omadi ketmoq Ishi oʻngidan kelmaslik, orqaga ketmoq, baxt yoʻli toʻsilib qolmoq. Omading ketganda, kunlar toshbaqa yurish qilib, sekin oʻtadi. — N. Qobil, Unutilgan sohillar.