сфт. 1. Ечилиши, бажарилиши жиҳатдан унча қийин, мураккаб бўлмаган, унча кўп меҳнат, куч ёки билим талаб қилмайдиган, содда.
Осон масала. Осон вазифа. Осон иш.
Бу ёқнинг тоши у ёқники сингари қаттиқ, яхлит эмас, жуда бўш, ғўраша эди. Шунинг учун тошлар осон кўчиб, осон йиқилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Қийин эмас; жўн, енгил.
Тилангандан тилинган осон. — Мақол
Касалнинг келиши осон, кетиши қийин. — Мақол
Гипертония хасталиги кишининг карлиги оқибатида ҳам келиб чиқиши мумкин бўлиб, касалликнинг бу тури анча осон ўтади. — Саодат
- Мушкули осон бўлмоқ Қийинчиликдан қутулмоқ. Унинг [Сидиқжоннинг] бутун мушкули осон бўлгандай, қувониб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
- Мушкулини осон қилмоқ Қийинчиликларини бартараф қилмоқ, оғир аҳволдан қутқармоқ. Бу кунларда унинг мушкулини осон қилган киши Нозимнинг онасининг ёʻқлигини билдирмай, бағрини тўлатган Нина Ивановна билан синглиси Нигора бўлди. — С. Зуннунова, Олов
- Осон кўчмоқ Қани энди, сенга ўхшаш қизлар врач, ҳамширалар бўлса касалларни даволаш ҳам осон кўчарди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин
- Осон қилмоқ Осонлаштирмоқ, енгиллаштирмоқ.