сфт. Орзу қилувчи, истовчи; интизор, муштоқ.
У сени бир кўришга орзуманд.
Нусратбек машшоқларнинг бир-икки ашуласини эшитишга орзуманд эди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
— Суҳбатингизга орзуманд эдик, шошманг, марҳамат қилинг! — дастурхонга ишорат қилди — Олимхон. Ойбек, Танланган асарлар