Qidiruv

sft. Savodsiz, oʻqimagan; avom.

Xon hazratlari, men oʻqimagan, yovonlik bir omi odamman. — J. Sharipov, Xorazm

Sizning har bir gapingiz bizdek omi odamlarga oʻrnak boʻlishi kerak. — P. Tursun, Oʻqituvchi

— Ha, endi biz omi odamlarmiz, — deb qoʻydi Toyloqov. M. M. — Doʻst, Galatepaga qaytish.

ot 1. Biror ishni yaxshi egallagan; usta, mohir, omilkor.

Birni ikkiga chaqib, ikkini toʻrt qilishga omil ota qizini [Tannozxonni] ishlagani qoʻymagan edi. — Q. Maxsumov, Muhabbat qoʻshigʻi

2. Omil (erkaklar ismi).

Islom, yahudiy va xristian dinlarida dindorlar oʻrtasida “qabul etilsin”, “ijobat boʻlsin” maʼnosida, oddiy xalq orasida esa ilohi shunday boʻlsin, aytganingiz kelsin maʼnosida ishlatiladigan soʻz.

— Endi musofir qizingizning baxtiga siz oʻlmang, omin! — dedi Kumush onasiga. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

— Xudo hammangizga quvvat bersin! Olinglar, oldirmanglar. Omin! — dedi Alim buva. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

1. oʻtkazmoq, tushirib qoldirmoq

2. tushirib qoldirmoq, qoldirib (tashlab) ketmoq

ot 1. Yelkaning qoʻl bilan tutashgan qismi.

U mening oʻmizimdan Bir otaday ushladi. — Mirtemir

2. maxs. Kiyimning yeng oʻtkazish uchun oʻyiladigan joyi.

a illiterate, ignorant