avom
авомavom
sft. 1. Oddiy xalq, qora xalq (oʻtmishda).
Avom shoirimizni hurmat qiladi, shoirimiz ham avom tilini yaxshi biladilar. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
2. Oʻqimagan, tushunmagan, xat-savodsiz kishi(lar).
Ulki ustozlikda tanho, men edim xatsiz, avom. — S. Zunnunova
avom
1. (savodsiz)ungebildet
2. (oddiy, omi)zum einfachen Volk gehörig
avom
n the common people
- avom tili popular speech
AVOM
1. ápiwayı, qara-payım xalıq
2. oqımaǵan, sawatsız
Avom
простонародьеанглийскийthe common peopleфранцузскийpeuple, petit peuple, ignorants, illettrésарабскийعَامَّةٌ (عَوَامُّ)