sft. 1. Odatdagi, har vaqt boʻlib, uchrab turadigan, oʻrganish boʻlib qolgan.
Oddiy mashgʻulot. Oddiy yoz tongi.
Quyosh Kalhovuz suvi boʻylab oʻsgan qalin tollarning uchida oʻynaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Yusufbek hoji bekning uylanishini ham oddiy gaplar qatorida eshitib oʻtkazdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Anglashilishi, hal etilishi oson, uncha murakkab boʻlmagan; oson, joʻn.
Oddiy savol. Oddiy masala.
Biz, kattalar, koʻpincha oddiy haqiqatni unutamiz, yoshlarga ishonchsizlik bilan muomala qilamiz. — Gazetadan
Naynov oddiy narsaga ham aqli yetmagani alam qilib, yana sigaretaga yopishdi. — F. Musajonov, Himmat
3. Koʻp qatoridagi, boshqalardan alohida ajralib turmaydigan.
Bir vaqt oʻrtaga sochlari oʻsgan, oʻziga ortiqcha eʼtibor qilmay, oddiygina kiyingan bir yosh shoir chiqib, muhabbat haqida sheʼr oʻqiy boshladi. — Shukrullo, Saylanma
4. Sifat jihatidan aytarli yaxshi emas; joʻn; sodda, hashamdor emas.
Oddiy chit.
Gulnor oddiy qizil koʻzli kumush uzukni choʻntagidan olib, Unsinga berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Salim akaning tepalikdagi uyi oddiy qishloq uylaridan boʻlib, tashqaridan toʻgʻri uyga kirilardi. — Yoshlik
5. Kamtar, kamsuqum, odmi.
Oddiy odam.
6. Shunchaki, nomiga.
Bir haftadan keyin qiz Jamolzodaning ustaxonasiga tashrif buyurdi. U Koʻkkoʻl tongini koʻrib, ogʻzi ochilib qoldi. Oʻshanda koʻrgani hozirgi polotnoning oldida oddiy ermak edi. — Yoshlik
- Oddiy askar Unvon olmagan askar; soldat. Oddiy kasr ( — mat.
- Oddiy moddalar