сфт. 1. Вақтини доимо турли ўйинлар билан ўтказадиган, ўйинга берилган; шўх (болалар ҳақида).
Кинотеатрнинг деворлари баланд бўлса ҳам, ўйинқароқ болаларга асло халал бермасди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Қуда бўлмишимиз остонамизни супуриб, ҳол-жонимизга қўймаяпти; узатиб, ўйинқароқ қизи тушмагурдан тинчиб қўя қолсакмикан, деган ўйим бор. — А. Мираҳмедов, Ўт юраклар
— Жўра деган бола сал ўйинқароқ чиқиб қолди, ғўзага сувни ҳам ўша тошириб юборган, — деди Шокиров. — Н. Назаров, Замон
2. Ўйин-кулги, шўхлик билан ўтадиган.
Ботиралининг бу ўйинқароқ йиллари узоқ чўзилмади. — С. Аҳмад, Ҳукм