sft. 1. Oʻy bilan band boʻlgan, oʻyga choʻmgan.
U shunday oʻychan, parishon holatda buloqqa yaqinlashdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Nigora yulduzlarga oʻychan tikilarkan, kipriklarida oʻsha yulduzlardek jilvalanuvchi yosh tomchilari qotdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. Oʻyga, xayolga koʻp beriladigan; oʻy, xayol bilan doimo band boʻladigan.
Oʻychan qiz.
Bu yolgʻiz horgʻinlikdan emas, ikki kun ichida koʻrganlari uni qandaydir oʻychan, kamgap qilib qoʻygandi. — Oybek, Quyosh qoraymas
3. Oʻyga choʻmganligini aks ettirib turgan.
Chol oʻgʻlining oʻychan koʻzlariga termilib, Botiralidan gapira ketdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Isroil Normatning oʻychan yuziga qaradi. — I. Rahim, Chin muhabbat
4. koʻchma Tinch va sokin; xuddi xayol surganday.
Oʻychan oqshomlar! Salqin oqshomlar! Nashʼaga eltar. — M. Shayxzoda
Oʻychan kecha, tun ichra tanho, Rauf Parfi, qoldik ikkovlon. — R. Parfi, Koʻzlar