ot 1. Qoʻnish yoki turish joyi, manzil.
Yogʻin tinib, moʻydanlar ovuli bilan qirdagi qiyotlar qoʻnimi orasiga soʻqmoq yoʻllar tushdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. Xatti-harakatsiz, tinch holat; tinim, tinchlik.
Kolxoz raisida qoʻnim yoʻq, mashina oling, — Komiljon. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Koʻnimi yoʻq kapalak guldan gulga qoʻnadi. — T. Yoʻldosh.
- Qoʻnim topmoq Muqim oʻrnashib, turib qolmoq. Qosim bir idorada ikki-uch oy ishlab, ikkinchi idoraga kirar, u yerda ham qoʻnim topmay, chiqib ketar edi. — H. Nuʼmon, Fasllar