қўним
qoʻnimқўним
от 1. Қўниш ёки туриш жойи, манзил.
Ёғин тиниб, мўйданлар овули билан қирдаги қиётлар қўними орасига сўқмоқ ёʻллар тушди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
2. Хатти-ҳаракациз, тинч ҳолат; тиним, тинчлик.
Колхоз раисида қўним ёʻқ, машина олинг, — Комилжон. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Кўними ёʻқ капалак гулдан гулга қўнади. — Т. Ёʻлдош.
- Қўним топмоқ Муқим ўрнашиб, туриб қолмоқ. Қосим бир идорада икки-уч ой ишлаб, иккинчи идорага кирар, у ерда ҳам қўним топмай, чиқиб кетар эди. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар