от 1. Туянинг орқа сиртида битга ёки иккита бўладиган, қалин ёғ қатламидан иборат дўнг ўсимта.
Уни [туяни] ҳеч ким қистамайди, етакламайди ҳам, худди машинадай, ўз ишини ўзи билади: ўркачларини диркиллатиб лўкиллаганича, бир ёʻлдан тинмай бориб-келиб туради. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда
Нор ўркачин туширар эсга Дарё бўйидаги тепалар. — Э. Раҳим
2. кўчма Тепалик, тоғ ва шу кабиларнинг ўркачга ўхшаш жойи.
Қирнинг ўркачи нари четда юксалган тоғнинг белига етиб турар эди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
Узоқдан қорайиб кўриниб турган тоғ ўркачига тўлин ой миниб олди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Мавзе чети ўркач қирларга туташ. — А. Ибодинов, Латофат дўконидаги қатл