oʻrkach

ot 1. Tuyaning orqa sirtida bitga yoki ikkita boʻladigan, qalin yogʻ qatlamidan iborat doʻng oʻsimta.

Uni [tuyani] hech kim qistamaydi, yetaklamaydi ham, xuddi mashinaday, oʻz ishini oʻzi biladi: oʻrkachlarini dirkillatib loʻkillaganicha, bir yoʻldan tinmay borib-kelib turadi. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda

Nor oʻrkachin tushirar esga Daryo boʻyidagi tepalar. — E. Rahim

2. koʻchma Tepalik, togʻ va shu kabilarning oʻrkachga oʻxshash joyi.

Qirning oʻrkachi nari chetda yuksalgan togʻning beliga yetib turar edi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

Uzoqdan qorayib koʻrinib turgan togʻ oʻrkachiga toʻlin oy minib oldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Mavze cheti oʻrkach qirlarga tutash. — A. Ibodinov, Latofat doʻkonidagi qatl