ot 1. Ataylab qoʻyilgan yoki tabiiy belgi; alomat.
Bolaning oʻng betida nishoni bor.
Texnik., domlaning darvozasiga qizil nishon qoʻyib ketdi. — A. Qahhor, Sarob
2. Biror narsaning izi, asari,
Kechagi yomgʻirdan nishon ham qolmagan, xushboʻy shabada, dilxush manzara, oromijon tabiat. — I. Rahim, Ixlos
Kuban boʻylaridan izladim seni. Oʻtdi tuni kunlar, topmadim nishon. — T. Toʻla
3. Biror narsadan darak yoki dalolat beruvchi belgi.
Yasovullar sadoqat nishoni koʻrsatdilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Bu bayroq har bir jangchi uchun shon-sharaf belgisi gʻalaba nishoni. — I. Rahim, Chin muhabbat
4. Oʻq uzish uchun moʻljalga olingan (qoʻyilgan) narsa; qora.
Oʻqni nishonga bexato urmoq. Nishonga olmoq.
— Toʻgʻri qilgansiz, — deb uni qoʻltiqladi komissar, — jangchining ongi qayralsa, oʻqi nishonga bexato tegadigan boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar
5. koʻchma Biror gap qaratilgan obyekt; biror gapdan koʻzlangan maqsad; moʻljal.
Inoyat soʻzining nishonga borib tegayotganidan mamnun. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema
6. esk. kom. qoʻll. Orden; medal.
Koʻkragida yaqinda olgan Mehnat shuhrati nishoni — Gazetadan
7. Nishon (erkaklar ismi).