ot 1. Kishining taqdiran buyurilgan oʻz hissasi, ulushi.
Ishimdan xursandman. Endi bitta-yarimta nasibasi qoʻshilgan xotin chiqib qolsa, uylansam, degan oʻyim ham yoʻq emas. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Yurtim, senda ekan nasibam tugal, Sen oʻzing maskanim, sen oʻzing shonim. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Umuman, hissa, ulush; rizq.
Bu — sening nasibang.
Yoʻlchi bir soʻmga oʻzi non-choy ichdi-da, och qornini bir qadar ovutdi, qolganini Unsinning nasibasi, deb belboqqa tugdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Nasiba (xotin-qizlar ismi).