сфт. 1. Ҳақиқатга мос келмайдиган; янглиш, хато.
Нотўғри фикр. Сўзни нотўғри ёзибсиз.
Бу гапингиз нотўғри, кори, сизнинг илмингиз эскича илм. Колхозга янгича илм керак. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Орқада келаётган Мели полвон: — Айб ўзимизда ҳам бор, Эрмат ака. Биттамиз Мана бу тўғри, мана бу нотўғри! деб дадил гапиролмаймиз, — деди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Тартиб-қоидага, умумий меъёрга тўғри келмайдиган; ноўрин, ножўя, чакки.
Нотўғри иш. Нотўғри хатти-ҳаракат.
Нотўғри тарбия ўсмирларнинг ножоиз ёʻлларга киришига замин яратади. — Газетадан.