notoʻgʻri

sft. 1. Haqiqatga mos kelmaydigan; yanglish, xato.

Notoʻgʻri fikr. Soʻzni notoʻgʻri yozibsiz.

Bu gapingiz notoʻgʻri, kori, sizning ilmingiz eskicha ilm. Kolxozga yangicha ilm kerak. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Orqada kelayotgan Meli polvon: — Ayb oʻzimizda ham bor, Ermat aka. Bittamiz Mana bu toʻgʻri, mana bu notoʻgʻri! deb dadil gapirolmaymiz, — dedi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Tartib-qoidaga, umumiy meʼyorga toʻgʻri kelmaydigan; nooʻrin, nojoʻya, chakki.

Notoʻgʻri ish. Notoʻgʻri xatti-harakat.

Notoʻgʻri tarbiya oʻsmirlarning nojoiz yoʻllarga kirishiga zamin yaratadi. — Gazetadan.