Қидирув

от 1. Ўзини танитмаслик ёки ҳимоя қилиш учун юзга тутиладиган, кийиладиган нарса; маска.

Карнавал ниқоби.

Унгур қазиётган боёқишларнинг юзлари чақмоқдан яра, ғурра бўлиб кетибди, шуни тутиб олиб ишлашсин, деб қилдим, — деди Қудрат, темир ниқобни чолларга узатиб. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Эй моҳтоб, очгил ниқоб, Карнавалда янграр соз. — Т. Тўла

2. Махсус тикилган жилд, қоплама.

Уч деразали катта кабинет, баланд суянчиқли стулларга, юмшоқ креслоларга оқ ниқоб ёпилган. — П. Қодиров, Уч юлдуз

3. кўчма Ҳақиқатни, ҳақиқий ҳол, қиёфа ва шу кабиларни пардаловчи, яширувчи нарса, восита.

Ниқобини олмоқ.

Ҳа, узоқ йиллар мобайнида [Эркиннинг отаси] болшевик ниқобида юрган. — Т. Малик, Иблис девори

[Мутавалли] Юзидаги ғазаб ва норозилик аломатларини жўрттага ёʻқотиб, ясама шодлик ниқобини кийиб олибди. — С. Айний, Эсдаликлар

Бу ҳол [Ҳомиднинг] сирини очар, юзидаги ниқобини олишга, рақиблар ила юзма-юз келишга мажбур этар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

сфт. Ниқоби бор, ниқоб кийган, ниқобланган.

от айн. Ниқобли.

сфт. Ниқоб киймаган, юзи очиқ.

фл. 1. Ниқоб тутиб, таниб, билиб бўлмайдиган, кўринмайдиган қилмоқ.

Сувонжон қопқонни иннинг шундай олдигинасига, тулки бошини чиқариши билан бир парча гўштни кўрадиган қилиб ўрнатди. Ўт-чўп билан ниқоблади. — С. Анорбоев, Оқсой

2. ҳарб. Қўшинларни, ҳарбий обектларни душмандан беркитиш, ўз ҳарбий кучлари, уларнинг таркиби, жойлашиш ўрни ҳақида душманни чалғитиш бўйича чора-тадбирлар кўрмоқ.

3. кўчма Яширмоқ, пардаламоқ.

Чет эллик баъзи арбоблар кейинги вақтларда зўр бериб ҳийла-найранг ишлатмоқдалар, ўз мақсадларини ва ниятларини ниқобламоқдалар. — Газетадан

фл. Ниқобламоқ феълининг мажҳул нисбати.

Ниқобланган душман,

Ёʻлда ҳарбий юк ва аскар ортган машиналарнинг кети қарийб узилмас эди. Уларнинг ҳаммаси шохлар билан жуда моҳирона ниқобланган. — Ойбек, Қуёш қораймас