tanilmoq

fl. 1. Tanimoq feʼlining majhul nisbati.

U, niqob ochilib, tanilib qoldi.

2. Nom chiqarmoq, dong taratmoq, maʼlum-mashhur boʻlmoq.

Bu hofiz butun olamga tanilgan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Shunday qilib, u tez fursatda el-yurt orasida Hakimcha tabib nomi bilan tanildi. — K. Yashin, Hamza

Oradan koʻp yillar oʻtdi, Tamaraxonim mashhur aktrisa boʻlib tanildi. — H. Nosirova, Men oʻzbek qiziman

v be acknowledged (recognized), be famous (known)

1. tanıliw

2. at shıgarıw, elge tanıliw, dańqın jayiw, belgili bolıw