от 1. Узун, ичи тешик нарса, ингичка труба.
Шиша най. Қамиш най.
2. Турли нарса, асбобларнинг шу шаклдаги қисми.
Мулла чилимнинг найини лабига бир тегизгандан кейин уни Ҳайит амин томонига буриб бир жилмайди. — С. Айний, Қуллар
3. Олтита тешигини бармоқлар билан бекитиб-очиб, пуфлаб чалинадиган мусиқа асбоби; сибизға.
Набигул келди. Унинг кетидан бири най, бири танбур, бири дутор кўтарганича йигит кирди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
Ёʻлчи чиндан ҳам най чалишни билар эди ва яхши чалар эди. — Ойбек, Танланган асарлар