По запросу «Muzaffar» — результатов: 25: Толковый
1. yuq. uyel. Zafar topgan, gʻalaba qozongan; gʻolib.
Muzaffar oʻzbek paxtakorlari.
Bu ogʻir front yoʻllarini mardonavor bosib oʻtib, uyiga muzaffar qaytgan pahlavon jangchi quvonchi edi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
Yusufbek hoji boshliq yer-u koʻkka sigʻmagan muzaffar xalq oʻrda tevaragini qurshab tushdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Muzaffar (erkaklar ismi).
kt. Muzaffarlarga xos yoʻsinda; gʻolibona, gʻoliblarcha.
Qushbegiga Tutdim, taqsir. Qutidorni ham! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
ot kt. Katta zafar, tantanali gʻalaba, gʻolibiyat.
Keksalar guzar va mahallalarga toʻnkalardan gulxan solib olomonga muzaffariyat tilaydilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Muzaffariyat bilan magʻlubiyatni taqdir tarozisining ikki pallasiga solib koʻrmoq kerak. — H. Gʻulom, Mashʼal
g‘alabali Gʻolibona, gʻalabaga olib boruvchi; gʻolib, muzaffar, zafarli;
chinqiroq Ingichka va oʻtkir, quloq teshguday qattiq (tovush haqida). — Muzaffar! — oyimning chinqiroq ovoziga Omonning yigʻisi qoʻshildi. Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi
bahoriston poet. Bahorlarga makon boʻlgan, doimo yashnab turgan oʻlka, mamlakat. Bahoriston atadim, oʻlkam, Tasviringga boʻyoq yetishmas. T. Rajabiy, Oʻzbekiston Fargʻona
chapdastlik Chaqqonlik, epchillik, abjirlik. doʻkonda sochlari kalta qirqilgan bir yigitcha chapdastlik bilan savdo qiladi. N. Aminov, Qahqaha Nazirqul chapdastlik bilan
ig‘vogar Igʻvo bilan shugʻullanuvchi, igʻvo tarqatuvchi (shaxs). Igʻvogar odam [Muzaffar:] Haqiqatni gapirsak, yomon-otliq qildingiz. Igʻvogar, yurtbuzuqi, hasadgoʻy dedi
bekla s. t. ayn. Bekitmoq 1, 5. Oʻzbek oyim uyning eshigini beklab keldi-da, Hasanalining yaqinrogʻiga oʻtirdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar Eshikni beklab, koʻcha darvozasi
Ushbu ertakda kambagʻal oiladan chiqqan Toʻlgʻonoyning jasorati va topqirligi tasvirlanadi. U oʻz oilasini qutqarish uchun gʻayrioddiy yoʻlni tanlab, koʻplab sa
