музаффар

1. юқ. уел. Зафар топган, ғалаба қозонган; ғолиб.

Музаффар ўзбек пахтакорлари.

Бу оғир фронт ёʻлларини мардонавор босиб ўтиб, уйига музаффар қайтган паҳлавон жангчи қувончи эди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

Юсуфбек ҳожи бошлиқ ер-у кўкка сиғмаган музаффар халқ ўрда теварагини қуршаб тушди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Музаффар (эркаклар исми).