ot 1. Nashriyot yoki boshqa masʼul nashrlarda muayyan matnni turli jihatdan tahrir qilib, bosmaga tayyorlovchi xodim.
Adabiy muharrir. Texnik muharrir. Bosh muharrir. Masʼul muharrir.
2. Ayrim matbuot organlariga rahbarlik qiluvchi shaxs.
Keksa ishchi gazetaning muharririga qarab: — Nega bunga chittak deb laqab qoʻydilaring? — dedi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
Muharrir boshliq redaksiyaning hamma xodimlari toʻyga bordik. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
3. esk. Muallif, avtor.
Maktubning muharriri.