«МАЖОЗ» бўйича 8 та натижа
от ад. Сўз ёки иборанинг ўз маъносидан бошқа, кўчма маънода ишлатилиши ва шундай маънода ишлатилган сўз, ибора; метафора; аллегория.
Демак, луғавий маъносига кўра метафора Шарқда қўлланган мажоз — кўчим иборасига мос келади. — ЎТА
Метафора қилиб айтиш.
сфт. Мажозга оид, мажозли, кўчма, метафорик.
Қалам сўзи ёзма адабиётда кўпинча мажозий маъноларда ҳам қўлланган. — ЎТА
Юзлаб, минглаб мақолларимизнинг тўғри ва мажозий маъноси ҳамон жумбоқлигича қолмоқда. — Ш. Шораҳмедов, Халқ мақоллари
метафора, истиора, киноя, мажоз мета́фора
аллегория бўри Мавҳум тушунча ёки ғояларни аниқ бир образ воситаси билан ифодалаш; мажоз. Масалан, сўзининг ёмонлик (ёвузлик), тулки сўзининг айёрлик ифодаси
[а.] мажоз, рамз – аллегория, иносказание – тропе. Тапуйсуз қул атï маžаз ол қамуй – Ибодациз қулнинг номи рамзийдир – Имя раба, не поклоняющегося [богу] – всего лишь ин
метафора метапҳора — кўчириш, кўчим юн. ад. Сўз ёки иборани ўхшашлик ёки ўхшатишга асосланган кўчма маънода ишлатиш ва шундай маънода ишлатилган сўз
тасвирийлик Тасвирий бўлиш, тасвир шаклига эгалик. Ифоданинг тасвирийлиги. Бадиий адабиёт тилининг энг катта хусусиятларидан бири унинг тасвирийлигидир. Адабиёт наз
