сфт. 1. Бузилиш, ўзгариш кабиларга чидамлилик даражаси юқори: пухта, мустаҳкам.
Маҳкам иморат. Эшикни маҳкам беркитмоқ.
Ғазал тўлалигича ўз қалбига кўчиб, хотирасида маҳкам ўрнашиб қолганидан, ўзида ёʻқ севиниб, оғзининг таноби қочди. — К. Яшин, Ҳамза
2. кўчма Турғун, ўзгармас, саботли.
Маҳкам ирода.
Ғуломжон фикрида, қарорида маҳкам эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
3. Зўр куч билан, қаттиқ.
Кўлни маҳкам қисмоқ. Маҳкам ушламоқ.
Югуриб бориб, маҳкам қучоқлаб олди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
4. Маҳкам (эркаклар исми).