ot 1. Tabiat, jamiyat va tafakkur taraqqiyotining umumiy qonuniyatlari haqidagi fan; olam va unda insonning tutgan oʻrni haqidagi gʻoyalar, dunyoqarashlar tizimi.
Umar Xayyomning qisqa, lekin sermazmun baytlariga singdirilgan hayot falsafasi buyuk, hayot va dunyodayin bepoyon. — Gazetadan
Ustoz Qori-Niyoziy Sharq va Gʻarb falsafasi tarixi, siyosiy iqtisod, adabiyot, sanʼat bobida har qanday mutaxassis bilan bahslasha olardi. — Fan va turmush
2. s. t. Eshitib oʻtirish va mulohaza qilishga arzimaydigan, asossiz, mavhum fikr, mulohaza; quruq safsata.
Bu odam hayotning olgʻa bosuvi mumkin emasligini isbot qilaturgan oʻzining falsafasi bilan Saidiyni yupatar edi. — A. Qahhor, Sarob
Bu anavi chol — Poʻlatjon domlaning gapi! Bunaqa falsafalar oʻshandan chiqadi! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
3. Shaxsiy tajriba, fikr-oʻy asosida yuzaga kelgan ishonch, eʼtiqod.
Joni bor odam qimirlab turishi kerak — uning falsafasi shu. — H. Gʻulom, Mashʼal
Bu soʻzlari bilan u oʻzining sodda falsafasiga yakun yasaganday boʻldi. — S. Anorboyev, Oqsoy
- Falsafa sotmoq (yoki soʻqmoq) Oʻrinsiz, foydasiz, uzoq mulohaza yuritmoq, gapni choʻzmoq; safsata sotmoq. — Falsafa sotish bas, — deb Hasanning soʻzini kesdi Fotima. — S. Ayniy, Qullar