фалсафа

от 1. Табиат, жамият ва тафаккур тараққиётининг умумий қонуниятлари ҳақидаги фан; олам ва унда инсоннинг тутган ўрни ҳақидаги ғоялар, дунёқарашлар тизими.

Умар Хайёмнинг қисқа, лекин сермазмун байтларига сингдирилган ҳаёт фалсафаси буюк, ҳаёт ва дунёдайин бепоён. — Газетадан

Устоз Қори-Ниёзий Шарқ ва Ғарб фалсафаси тарихи, сиёсий иқтисод, адабиёт, санъат бобида ҳар қандай мутахассис билан баҳслаша оларди. — Фан ва турмуш

2. с. т. Эшитиб ўтириш ва мулоҳаза қилишга арзимайдиган, асоссиз, мавҳум фикр, мулоҳаза; қуруқ сафсата.

Бу одам ҳаётнинг олға босуви мумкин эмаслигини исбот қилатурган ўзининг фалсафаси билан Саидийни юпатар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Бу анави чол — Пўлатжон домланинг гапи! Бунақа фалсафалар ўшандан чиқади! — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

3. Шахсий тажриба, фикр-ўй асосида юзага келган ишонч, эътиқод.

Жони бор одам қимирлаб туриши керак — унинг фалсафаси шу. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Бу сўзлари билан у ўзининг содда фалсафасига якун ясагандай бўлди. — С. Анорбоев, Оқсой