сфт. 1. Тўғри келадиган, мос тушадиган; арзийдиган; мувофиқ, муносиб; сазовор.
Мақтовга лойиқ иш. У ҳурматга лойиқ одам. Сизга лойиқ бир иш топдим.
Отабек хон қизига лойиқ бир йигит экан. — А. Қодирий, Утган кунлар
Тетик, зийрак, улуғ, доно халойиқ Баҳо бергай билиб ҳар кимга лойиқ. Уйғун ва И. — Султон, Алишер Навоий
Яхшини ҳам кўрди, ёмонни ҳам. Ичидан ўзига лойиғини танлаб олди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
2. Ўлчамига тўғри келадиган.
Бу этик оёғингизга лойиқ экан. Бўйи бўйимга лойиқ.
— Ўҳў! — деди Турдиев дераза кўзларини кўриб. — Буларга лойиқ ойнани қаердан топаман. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар
3. Етарли миқдорда, даражада.
Анварга жабр бўлади, деб ўйласанг, бундан кейин ўзига лойиқ, оз-оз нон ёпиб тур. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Бой ўзи меҳнат қилишни хоҳламаса, кучига лойиқ ер, ишлаб чиқариш воситалари қолдириладиган бўлди. — Н. Сафаров, Оловли излар
- Лойиқ кўрмоқ Муносиб деб билмоқ, ҳисобламоқ. лекин душман Ватанимиз туп-роғидан ҳайдаб чиқарилмагунча, фронтдан кетишни ўзимга лойиқ кўрмадим. — О. Ёқубов, Излайман