от 1. Йиртқич қушлар туркумининг чаққон ҳаракатли бир тури; овчилар уни қўлга ўргатиб, қуш овлайдилар.
Пориллаб учади чўлнинг лочини. — Ойсулув
Макони икки лочиннинг: Бири қоя, бири осмон. Қаноти икки шоирнинг: Бири ўлка, бири очун. — Э. Воҳидов, Муҳаббат
2. кўчма Шу қушга нисбатли белгини билдиради; эпчил, чаққон; шижоатли.
Мамажон лочин йигит, Серҳаракат, бетиним. — Қ. Муҳаммадий
Унинг орқасидан лочинлари ҳам от қўйишди. — К. Яшин, Ҳамза