Qidiruv

ot 1. Biror ishga yaroqlilik, qodirlik; qobiliyat.

Oʻqishga layoqat. Ishga layoqati yoʻq odam

Boy togʻaning hamma yumushlarini yaxshi bajargani va mehnatga layoqatini, uquvini yaqqol koʻrsatgani uchun boy unga [Yoʻlchiga] katta yerga chiqib, paxtada ishlashga buyruq bergan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. ayn. Isteʼdod.

Olimlik uzib yesa boʻladigan olma emas. Bunga layoqat kerak — I. Raxim, Hilola

sft. 1. Biror ishga qobiliyati bor.

Bu mahalda jang qilishga layoqatli yolgʻiz oʻzi qolgan edi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. ayn. Isteʼdodli.

Layoqatli bola.

3. Foydalanishga, ishlatishga yaraydigan, yaroqli.

Elmurod daraxt kesib, botqoqlikka yotqizishga buyruq berdi. Boltadan boshqa kesishga layoqatli asbob yoʻq edi. — Shuhrat, Shinelli yillar

sft. 1. Biror ishni bajarish qoʻlidan kelmaydigan; qobiliyatsiz.

Mehnatga layoqatsiz kishi.

2. ayn. Isteʼdodsiz.

n tib. (active) capacity, competence

1. неспособность

2. непригодность, неприспособленность.

ruschaдееспособностьinglizchacapability of functioning, ability to function