ot 1. kt. Soʻz, kalima; til.
Birdan erining shoshilmay, ochiq chehra, shirin lafz bilan kirib kelgani Oysha xolaga nashʼa qilib ketdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Bularning lafziga quloq solib turgan Lolaxon oʻzini tutolmay otiladi. — U. Ismoilov, Saylanma
2. koʻchma Berilgan vaʼda, ahd, soʻz.
Hozir Nodirning yuragida nomus oʻti, yigitlik lafzi, oriyatidan koʻra xudbinlik, oʻjarlik ustun turardi. — Sh. Gʻulomov, Yorqin ufqlar
Paxtakorning odaticha shunday: soʻz berdingmi, lafzingda tur! — P. Shermuhamedov, Piskentlik pahlavon
- Lafzi tez Ogʻziga kelgan soʻzni qaytarmaydigan, salga jahli chiqib gapirib yuboraveradigan. Kumushingizning feʼli-avtori oʻzimga maʼlum: erka oʻsgan, lafzi tez. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Lafzi yoʻq Soʻzida, ahdida turmaydigan, vaʼdasini bajarmaydigan.
- Lafzi halol Chin soʻzli, ahdida turadigan, vaʼdasining ustidan chiqadigan. Lafzi halol, quroldosh doʻstlar Oʻrinlaydi ahd-u paymonni. — Yo, Mirzo
- Lafzini yutmoq yoki lafzidan qaytmoq Ahdidan qaytmoq, aytgan gapi, bergan vaʼdasidan tonmoq.