tuturiq

ot 1. Kimsaning oʻz soʻzida, vaʼdasida tura olish xislati; lafz, burd.

Tuturigʻi yoʻq odam.

Nahotki, kechagina texnikaga birkitilgan bolalarni yana qaytarib, tuproq ishiga qoʻyishga toʻgʻri kelsa! Bolalar oldida lafz, tuturiq qoladimi? — A. Muxtor, Tugʻilish

Bir soatning ichida ikki odamni igʻvogarga chiqarib, yana soʻzingizdan qaytib oʻtirsangiz, sizda tuturiq bormi oʻzi? — Mushtum

2. Ish, gap-soʻzdagi qatʼiylik, tayin.

men bu dunyodagi ishlaring betuturiq deb yursam, oxiratdagi ishlaringda ham tuturiq yoʻq ekan. — A. Qahhor, Asarlar

Otamning dardi ogʻir, baʼzi vaqtlar isitma orasida allaqanday tuturigʻi yoʻq gaplarni gapirib qoʻyadi. — Gʻayratiy, Mening yoshligim

n reliability, dependability

1. lebiz, wáde, iqrar, sózinde tura alıw

2. qatańlıq, qatallıq

русскийпринцип, обетанглийскийvow, promise, principleфранцузскийprincipe, fiabilitéарабскийمَبْدَأُ (مَبَادِئُ), قَاعِدَةٌ (قَوَائِدُ)