Изоҳли луғат
· яна 7 та луғатда
сфт. 1. Кулги қўзғатадиган, кулдирадиган; қизиқ.
Гўё зеҳни боягидан ҳам ўткирлашиб, тили бийронлашиб кетгандай, шўх, кулгили гаплар хаёлига ўзидан-ўзи қуйилиб келарди. — О. Ёқубов, Мирзатерак
2. Масхара ёки калака бўладиган.
Уларнинг [Элмурод билан Гулсумнинг] усти-бошлари батамом ивиди. Шундай кулгили бир ҳолда гузарга кириб бормаслик учун, қишлоқ четидаги эски бир эгасиз уйнинг айвонида ёмғирнинг тўхташини кутдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи