sft. Koʻylak kiygan; koʻylagi bor.
Qora koʻylakli qiz.
Oʻrtada oʻtirgan qizgʻish satin koʻylakli Maʼrifatoy, qoʻlidagi qalamning uchsiz tomonini iyagiga tirab oʻtiribdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Поиск
По запросу «KOʻYLAKLI» — результатов: 8: Толковый
Фильтр
Тип словаря
Словарные статьи
2ot Koʻylak qilinadigan; koʻylakka yetarli; koʻylakbop (gazlama, mato).
Bir koʻylaklik shohi. Oʻch koʻylaklik mato.
Adolat yupangandan keyin, Usmonjon stol ustiga — qogʻozda oʻrogʻliq turgan narsaga ishora qilib dedi: — Sizga koʻylaklik olib keldim. — S. Zunnunova, Gulxan
В определениях
6o‘rikzor Oʻrik daraxtlari oʻsgan yer, maydon. Oʻrikzorda qizil koʻylakli bir ayol koʻrindi. P. Tursun, Oʻqituvchi
turmak Oʻrab yoki tugib bogʻlangan narsa; bogʻ, tugun. Oq harir koʻylakli, qora zulfining turmagi yechilib, yelkalariga tushgan parishon qiyofadagi qiz oyogʻi bilan supa
sohibjamol Goʻzal husn-jamol egasi; xushroʻy, barno, zebo. Sohibjamol ayol. Xotinining yuziga tik qarashga chogʻlandi-yu, ammo qani endi u malak, u bargi karam koʻylakli
chopiqchi Chopiq qiluvchi, chopiq ishlarini bajaruvchi dehqon. Qumgʻonda choy kelishi bilan chopiqchilar chugʻurchuqdek qumgʻonga yopishdilar. A. Qodiriy, Obid ketmon Tog
yakkacho‘p Ariq yoki anhor ustidan oʻtish uchun qoʻyilgan uzun xoda. Yigit oʻgirilib qaragan edi, yakkachoʻp ustida qoshiga enlik qilib oʻsma qoʻyib olgan, koʻkrakburma k
yumshoq Qoʻl tegsa botadigan, oson eziladigan; muloyim, mayin. Yumshoq yostiq. Yumshoq pat. Yumshoq xamir. Uy toʻrida, yumshoq koʻrpa ustida qargʻashoyi koʻylakli bir xot