fl. 1. (q. Kishan urmoq, kishan solmoq kishan 1, 2).
Otni kishanlamoq.
Buni koʻrgan Sodiqjon yonidagi ayollarga shivirladi: — Aqldan ozibdi, olib ketinglar, ayting, kishanlab qoʻyishsin — K. Yashin, Hamza
2. koʻchma. Erkin yurish-turishdan, harakatdan mahrum qilib qoʻymoq.
shaytonga dars beraman, degan mulla Saʼdullani mot qilib, oʻzini har tomon tashlayotgan xotinbozning oyoq-qoʻlini kishanlab, bir umr birga yashashga majbur qilish niyatida farzandlarini beshtaga yetkazdi. — Mushtum
Vaqtni kishanlashga hamon men ojiz. — Zulfiya