Qidiruv

fl. 1. Aylanib yurmoq; sayr qilmoq.

Choʻllarda kezmoq. Shaharni kezib chiqmoq. Dengiz sohilida kezmoq. Dunyoni kezmoq.

Shukurjon qishloqda bir kun turdi, paxtazorlarni kezdi, onasi bilan buvisining qabrini ziyorat qildi. — O. Yoqubov, Ota izidan

Oydin oqshomlarda, qishloqning sokin kechalarida Mansur bilan jimgina kezishlar ham, kechalari toliqib dong qotib uxlashlarning ham ajib bir gashti bor edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol.

2. koʻchma (jonsiz narsalarga nisbatan) Shunday (aylanish, yurish) harakatda boʻlmoq.

Zulmat quyuqlashib borar, pastak bulutlar qop-qora etaklarini sudrab, shahar ustida kezib yurar, hamon oʻsha sovuq, loqayd tomchilarini purkar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Achigan may isi kezgan hovlilarda shamol-daydi, Nimanidir goʻyo izlab, xumlar girdin aylanadi. — X. Davron

1. Vaqgning maʼlum qismi; payt, davr

Bahor kezlari. Yoshlik kezlari. Yolgʻiz qolgan kezlari. vt -Bultur ana shu kezda, — dedi Safar engashinqirab, — bozorga sakkizta boʻz olib tushgan edim — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Yoʻlchi ham boshqa bir kezni moʻljal qildi-da, Shok up ota bilan xayrlashib, eshikka chiqarkan, orqasidan chol soʻzlab qol- — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kezi kelganda Fursatdan foydalanib, imkoniyat tugʻilganda; zarur boʻlganda

Har bir qizning aytsa ado boʻlmaydigan qissasi bor, kezi kelganda, yorilib olmasa, qachon yoriladi — I. Rahim, Chin muhabbat

Kezi kelganda, shuni ham aytib oʻtish lozimki, Teshaboy.. savdogar toifasidan — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot shv. Kez.

fl. Oʻzicha aylanib yurmoq.

Nazir qoʻlini orqasiga qilganicha, yana kezina boshladi. — E. Usmonov, Yolqin

Naqqosh ketgandan soʻng, shoir eshikka chiqdi. Bir oz hovlida kezindi. — Oybek, Navoiy

fl. Kezmoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Kezmoq feʼlining birgalik nisbati.