Қидирув

1. Вақгнинг маълум қисми; пайт, давр

Баҳор кезлари. Ёшлик кезлари. Ёлғиз қолган кезлари. вт -Бултур ана шу кезда, — деди Сафар энгашинқираб, — бозорга саккизта бўз олиб тушган эдим — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Ёʻлчи ҳам бошқа бир кезни мўлжал қилди-да, Шок уп ота билан хайрлашиб, эшикка чиқаркан, орқасидан чол сўзлаб қол- — Ойбек, Танланган асарлар

2. Кези келганда Фурсатдан фойдаланиб, имконият туғилганда; зарур бўлганда

Ҳар бир қизнинг айца адо бўлмайдиган қиссаси бор, кези келганда, ёрилиб олмаса, қачон ёрилади — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Кези келганда, шуни ҳам айтиб ўтиш лозимки, Тешабой.. савдогар тоифасидан — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

фл. 1. Айланиб юрмоқ; сайр қилмоқ.

Чўлларда кезмоқ. Шаҳарни кезиб чиқмоқ. Денгиз соҳилида кезмоқ. Дунёни кезмоқ.

Шукуржон қишлоқда бир кун турди, пахтазорларни кезди, онаси билан бувисининг қабрини зиёрат қилди. — О. Ёқубов, Ота изидан

Ойдин оқшомларда, қишлоқнинг сокин кечаларида Мансур билан жимгина кезишлар ҳам, кечалари толиқиб донг қотиб ухлашларнинг ҳам ажиб бир гашти бор эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол.

2. кўчма (жонсиз нарсаларга нисбатан) Шундай (айланиш, юриш) ҳаракатда бўлмоқ.

Зулмат қуюқлашиб борар, пастак булутлар қоп-қора этакларини судраб, шаҳар устида кезиб юрар, ҳамон ўша совуқ, лоқайд томчиларини пуркар эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Ачиган май иси кезган ҳовлиларда шамол-дайди, Ниманидир гўё излаб, хумлар гирдин айланади. — Х. Даврон

от шв. Кез.

ўзбекчақатор, навбатрусчаряд, очередьинглизчаturn, row

Сақïнč қадю бирлä аčïлдï кезик Ғам-қайғунинг навбати келди

Сақïнč қадю бирлä аčïлдï кезик Пришел черед думам и печалям

Сақïнč қадю бирлä аčïлдï кезик Came a turn of thought and sadness

ўзбекчаиситмали, иситмаси боррусчабольной лихорадкойинглизчаhave a high temperature

Кезиклиг киšи тег кўзин юммадï Иситмаси бор кишидек кўзини юммади

Кезиклиг киšи тег кўзин юммадï Он не смыкал глаз, подобно человеку, больному

фл. Ўзича айланиб юрмоқ.

Назир қўлини орқасига қилганича, яна кезина бошлади. — Э. Усмонов, Ёлқин

Наққош кетгандан сўнг, шоир эшикка чиқди. Бир оз ҳовлида кезинди. — Ойбек, Навоий